* Resim Albümü-1 için tıklayınız (Mine KOÇAK Resimleri)
*Resim Albümü -2 için tıklayınız (Fuat KIVRAN Resimleri)

Dünya’da en çok sayıda üretilen ve tartışmasız en çok sevilen ve Türkiye’de Vosvos diye bilinen ototmobilleri seven insanların bir araya gelmesiyle oluşan klübümüz ilk kez bir anma günü düzenledi. Biz bu günü planlayıp düzenlemeye çalışırken vosvosla ilgisi olmayan pek çok insanın kafasında soru işaretleri yaratacağımızı biliyorduk. Bu soru işaretleri merak uyandıracak ve böylece vosvos sevgisi yeni yüreklere yayılacaktı. Öyle de oldu. Öte yandan vosvosla ilgilenen bazı insanların konuya farklı açılaradan bakabileceğini pek düşünemedik. Bu da bizim için sürpriz oldu. Etkinliğimiz hakkında pek çok soru üretildi.

Bir otomobilin son üretim günü neden anılırdı? Fabrika üretimi durdurmuş. Ne var bunda kutlanacak, anacak? Yas mı tutacağız yani ? Ben arabamı tamir ettirip ettirip kullanıyorum, hem benim arabam ölmedi ki? Bu son vosvos da neyin nesi? Piknik yapıp köfte kızartsak daha iyi olmazmı ? Hayır köfte değil, havalar sıcak dondurma yemeye gidelim. Belki inanılmaz ama bu ve benzeri sorular gerçekten soruldu ? Kısmen samimi bir şekilde, ama kısmen de alaycı bir tavırla. Bu tür soruların kendi klübümüzden değil tamamen dışarıdan gelmesi de ilginçti. İlginçliğe farklı boyut kazandıran ise,  bu soruları yöneltenlerin Vosvvosseverlik adına bizden çok daha fazla çaba gösteren, daha uzun süre vosvos klüplerinde ve organizasyonlarında çalışmış, hala da  önemli projelerde faal olan insanlar olmasıydı.

İlginç soru ve tavırların eşliğinde bir etkinlik gerçekleştirildi. Sorular, kavramlar, tavırlar ve nedenler ne olursa olsun asıl ve kesin olan bir şey vardı. O da gerçeğin ta kendisiydi.

İşte 30 Temmuz 2004 , Antalya gerçeği:

Kaplumbağa Fan Club Antalya’99’un duyurusu sonrasında 30 Temmuz 2004 Cuma Akşamı Saat 19 00 sularında, diğer cadde ve sokaklardan hiç farkı olmayan sıradan bir sokak birden bire şekil değiştirdi. Burası Antalya’daki eski Lara Yolu idi.

Uzaktan bir vosvos belirdi. Uç uç böceği gibi kenarda duruverdi. Sonra bir vosvos daha ve biri daha. Bir kırmızı, bir sarı, bir yeşil, bir mavi, bir de pembe. Bal köpüğü, bebek mavisi, kiremit kırmızısı, kahverengisi, ne kadar da çok renklisi, çiçeklisi, bir kırmızı dahası, aa bir daha sarısı, üstü açık olanı, iki renklisi, çiçeklerle bezenmişi, Meksika şapkalısı, bayraklısı, tamponlusu, tamponsuzu, pomponlusu pomponsuzu, balonlusu balonsuzu.

Pırıl pırıl parlayanı, ne kadar cilalarsan cilala mat kalanı, saat gibi çalışanı, itsen bile gitmeyeni. Üzerine yapıştırılan süsleme ve balonlarla kırıtanı ve bu balonları bir bir patlatanı. Sıradan bir sokağı renk ve sempatinin egemen olduğu mutluluk ve hayal sokağına dönüştüren gerçek, sayısı birdenbire 28 ‘i bulan vosvosların ta kendisiydi.

Ya sahipleri ? Farklı yaştan, cinsiyetten, sosyoekonomik yapıdan, meslekten, ırktan, dinden Dünya tatlısı insanlar. Öğrenciler, öğretmenler, işliler işsizler. Çalışanlar, emekliler. Antalya’dan, İstanbul’dan, hatta Bandırma’dan ve de Gemlik’ten. Türkler.Yabancılar. Yabancı gibi Türkler. Türk gibi yabancılar. Asya’lılar, Avrupalı’lar....61 adet yüreği sevgi dolu VosDost.

Bu kadar farklı yapıdaki insanı bir araya toplayan ortak özellik, yani gerçeğin arkasındaki gerçek, 30 Temmuz 2004 Vosvos Anma Gününün ana konusuydu. Bu konuyu konuşmak üzere konvoy halinde Çallı Semtindeki Tarım İl Müdürlüğü Salonuna gidildi.

Başkan Mehmet Budak’ın kısa açış konuşmasının ardından Mine Koçak tarafından hazırlanan bir slayt sunumu yapıldı. “Beatles  Alaturka” müziği eşliğindeki sunuda, resimlerde klüp üyeleri, etkinlikleri, genel vosvos görüntüleri, özel vosvos görüntileri, farklı mesajlar vardı.

Neden Vosvos? Vosvosçular kimdir? Vosvoscuların benimediği ortak özellikler nelerdir? Vosvoscular Vosvosvu olmayanlar tarafından nasıl biliniyor? Bu ve benzeri soruların yanıtları Elmira Elgezdi’nın anlatısının içeriği idi. Vosvos Efsanesi kitabının yazarı sevgili Elmira, Antalya’lı Vosvosseverleri  kırmayıp İstanbul’dan gelerek yıllarca emek verdiği bir konuyu kısa sürede özetledi. Bununla da kalmayıp katılımcıların sorularını yanıtladı. Farklı yaşta, farklı ilgi alanlarına sahip, farklı yerlerden gelen vosvosseverlere söz verildi. Bunlar kendi görüşlerini dile getirdiler. Sonuçta düşünceler kristalize oldu ve hatta birkaç kelimeye sığdırılacak hale geldi. Bir arabayı efsane yapan, milyonları etrafında toplayan çok sayıda faktör vardı aslında. Fakat 2004 yılı Türkiye’sinde vosvoscu olduğunu söyleyen hiçkimsenin hayır diyemeyeceği, tartışmadan onaylayacağı, olmazsa olmaz kavramlar çok daha önemliydi.

Doğrudan  katılımcıların önerileri ile saptanan bu kavramlar 30 Temmuz 2004 Vosvos Anma Gününün sonuç deklerasyonunu oluşturdu.  SEVGİ, SAYGI, DOSTLUK, HOŞGÖRÜ, DAYANIŞMA, YARDIMLAŞMA. Bu kavramların detayları da vardı. Örnek: Sevgi kapsamında Doğa Sevgisi, Çevrecilik ; Saygı ve Hoşgörü başlıkları altında içinde farklı düşünce ve yapıdaki insanlara saygı, trafikte hoşgürlü ve örnek davranış gösterme gibi.

Daha sonra farklı bir bakış açısında hazırlanmış Vosvos Tarihi isimli bir sunum daha vardı. Derken Herbie Filmi. Elmira’ya teşekkür Plaketinin sunulması. Katılımcılara katılım    Sertifikalarının verilmesi ve kapanış. Bir sonraki Vosvos Anma Günü’nde buluşmak üzere gece 01 00 sularında ayrılık.

Bu etkinliği düzenleyen Mehmet Budak ve Mine Koçak’a, İstanbul’dan gelerek birikim ve bilgilerini bize aktaran Elmira Elgezdi’ye, sponsorluğu ile katkıda bulunan Peter Werner’e, bu güzel akşamda aramızda bulunan tüm katılımcılara ve aramızda bulunamadığı halde gönüllerinin bizimle olduğunu hissettiğimiz tüm Türkiye Vosvoscularına teşekkür ederiz.